فرزندش على 8 مردى محدث و از أهل كوفه بوده . نواده‌اش محمد الأشتر 10 از معاريف عصر خود بوده . سيد حبيب 36 از علماء و شاگرد شيخ جعفر نجفى بوده ، و « كتابى در كبائر » تأليف كرده . فرزندش سيد أحمد 37 صاحب عنوان ، از علماء و عرفاء و أدباء و أعلام عصر خود بوده كه در اين سال ، مطابق ( 1157 - 1158 ) در رماحيه « 1 » متولد شده ، و در سنهء 1232 بايران آمده و چندى در مدرسه صدر طهران مانده ، و آنجا علوم و آداب عربيه را تدريس و خود نيز در علوم غريبه نزد بعضى تدرس نموده ، بعد از مدتى بمشهد رفت و سفرنامه‌ئى نغز در مشاهدات خود در آن سفر نگاشت . و در سنهء 1242 از راه بيابان به قصد حج از نجف بحجاز رفت ، و « ارجوزه‌ئى در مناسك » و تعيين امكنهء مقررات حج در آن سفر بنظم آورد . سيد أحمد نخست مايل بوحدت وجود بوده و آخر از آن برگشت و رساله‌ئى در رد قائلين آن تأليف كرد ، و اينك صورت تاليفات او : أول : كتاب « أنيس الزوار » در ادعيه و زيارات . دويم : كتاب « رائق المقال » در فائق أمثال ، كه در آن امثلهء شايعه را به ترتيب حروف تهجى جمع و شرحى مختصر بر هريك نوشته . سيم : « رساله‌ئى در رد وحدت وجود » . چهارم : كتاب « سفرنامهء حجاز » . پنجم : كتاب « سفرنامه خراسان » . ششم : كتاب « مستجاب الدعوات » در آنچه متعلق است بجميع اوقات ، برسك « عدة الداعى » ابن فهد ؛ ولى مفصل‌تر از آن ، و تأليف آن در سالى بوده كه طاعون در عراق عرب واقع و خود پس از سبك شدن آن به همان مرض وفات كرد . يعنى پس از مدت هفتاد و چهار سال قمرى عمر در سنهء هزار و دويست و شصت و هفت در نجف اشرف وفات كرد ، چنان كه در مجله مباركهء « المرشد : 83 و 84 سال 4 جزء 2 صادرهء در ذىالقعدهء 1347 » نوشته ، و آنجا گفته كه بنا بر مشهور عقبى از وى باز نماند .

--> ( 1 ) رماحيه جايى است در عراق عرب كه نامش در اصل روم ناحيه بوده و از كثرت استعمال واو محذوف و ميم و نون در يكديگر إدغام شده‌اند ، چنان‌كه در پاورقى ص 81 مجله مرقوم « المرشد » سال 4 نوشته